بازباران

با ترانه،

با گهرهای فراوان

می خورد بربام خانه

         *  *   *

من به پشت شیشه،آنها

ایستاده درگذرها

رودها راه اوفتاد

       *   *   *

شاد وخرم

یک دو سه گنجشک پرگو

بازهردم

می پرند این وآن سو

      *   *   *

می خورد برشیشه ودر

مشت وسیلی

آسمان امروزدیگر

نیست نیلی

     *   *   *

یادم آرد روز باران،

گردش یک روزدیرین

خوب وشیرین

توی جنگل های گیلان

    *   *    *

کودکی ده ساله بودم

شاد وخرم

نرم ونازک

جست وچابک

    *   *   *

ازپرنده،

ازچرنده،

ازخزنده،

بود جنگل ،گرم وزنده

آسمان، آبی چو دریا

یک دو ابر، این جا وآن جا

چون دل من،

روز روشن

     *  *   *

بوی جنگل، تازه وتر

هم چو می ، مستی دهنده

بردرختان می زدی پر

هرکجا زیبا پرنده

    *   *   *

برکه ها ،آرام وآبی

برگ وگل هرجا نمایان

چترنیلوفر،درخشان

آفتابی

    *  *   *

سنگ ها ازآب جسته

ازخزه،پوشیده تن را

بس وزغ آن جا نشسته

دم به دم درشوروغوغا

      *   *   *

رودخانه

با دو صد زیبا ترانه

زیر پاهای درختان

چرخ می زد، چرخ می زد هم چومستان

     *   *   *

چشمه ها چون شیشه های آفتابی

نرم وخوش درجوش ولرزه

توی آن ها،سنگریزه

سرخ وسبزوزرد وآبی

    *   *   *

با دو پای کودکانه

می دویدم هم چو آهو

می پریدم ازسرجو

دور می گشتم زخانه

    *   *   *

می پراندم سنگریزه

تا دهد برآب لرزه

بهره چاه وبهر چاله

می شکستم کرده خاله

    *   *   *

می کشانیدم پا یین

شاخه های بید مشکی

دست من می گشت رنگین

ازتمشک سرخ ومشکی

    *    *    *

می شنیدم ازپرنده

داستان های نهانی

ازلب باده وزنده

رازهای زندگانی

   *   *   *

هرچه می دیدم درآن جا

بود دلکش ،بود زیبا

شاد بودم،

می سرودم،

   *   *   *

"روز،ای روز دلارا،

داده ات خورشید رخشان

این چنین رخسارزیبا

ورنه بودی زشت وبی جان"

   *    *    *

این درختان

با همه سبزی وخوبی

گو،چه می بودند جزپاهای چوبی

گرنبودی مهررخشان؟

     *    *   *

"روز،ای روز دلارا،

گردلارایی ازخورشید باشد

ای درخت سبزوزیبا،

هرچه زیبایی است ازخورشید باشد"

       *    *    *

اندک اندک ،رفته رفته ،ابرها گشتند چیره

آسمان،گردیده تیره

بسته شد رخساره خورشید درخشان

ریخت باران، ریخت باران

       *    *    *

جنگل ازباد گریزان

چرخ ها می وزد چو دریا

دانه های گرد باران

پهن می گشتند هرجا

    *   *   *

برق چون شمشیربران

پاره می کرد ابرها را

تندردیوانه غران

مشت می زد ابرها را

    *   *    *

روی برکه ، مرغ آبی

ازمیانه، ازکناره،

با شتابی

چرخ می زد بی شماره

    *   *   *

سبزه درزیردرختان

رفته رفته گشت دریا

توی این دریای جوشان

جنگل وارونه پیدا

    *    *   *

به! چه زیبا بود جنگل!

بس ترانه، بس فسانه،

بس فسانه ، بس ترانه،

   *   *    *

بس گوارا بود باران!

به چه زیبا بود باران!

می شنیدم اتدراین گوهر فشانی

رازهای جاودانی ،پندهای آسمانی:

     *   *   *

بشنو ازمن، کودک من،

پیش چشم مرد فردا

زندگانی،خواه تیره، خواه روشن

هست زیبا ! هست زیبا ! هست زیبا !

 گلچین گیلانی