یادت هست ! گفته بودم دعا کنید کم نیاورم....اما... چه بگویم ! ...چگونه توصیف کنم!... آه ! کوفه راحت خوابیده بود اما مظلوم گرسنه شبگردی شال سبز خویش به کمر بسته بود و به خرابه ها سر می زد تا یتیمی گرسنه نخوابد.خورشید غریب کوفه شبانه در نخلستان بر سرچاهی که دریایی از اشک چشمانش بود درد هایش را فریاد می زد.او در نبود فانوس ماهتاب چراغ عزای ناموس دردهایش را روشن کرده بود و بی صدا خون گریه می کرد.عجبا ! چه جسارتی! خدای خدا شناسی را تهمت خدا نشناسی زده بودند....
گفته بودم تردید رفتن به پا دارم و دلهره برنگشتن به دل ....حال دلم گرفتار بین الحرمین شده است. ازین سو به آن سو می دود.از آن سو دل غرق تماشای غیرت و مردانگی عباس دستان خود را بریده است و از این سو عشق حسین همچون نوری در لابلای درختان جنگلیم خزیده است.از طرفی نیز دلم بر تل زینبیه ایستاده است و نمی داند با این عشق ناتمام چه کند؟ متحیرم آقا !تو بگوچه کنم؟! ع.زرقانی
تصویر از وبلاگ محبت
بی قرارتوام و در دل تنگم گله هاست
آه! بی تاب شدن، عادت کم حوصله هاست
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده درآب
دردلم هستی وبین من وتوفاصله هاست...
درباره او خیلی گفته اند و شنیده ام ولی هنوز ندیده ام تردید رفتن به پا دارم و دلهره برنگشتن به دل...کربلا را می گویم .آری اوی من کربلاست ...فقط دعا کنید کم نیاورم ....
٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫ ٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫
پند آن سوخته آتش محبت گوش دار، که گفت، دل ازجان پرسید که اول این کارچیست وآخراین کارچیست وثمرۀ این کارچیست؟ جان جواب داد که اول این کارفناست وآخراین کاربقاست وثمرۀ این کاروفاست، دل یرسید که فنا چیست وبقا چیست؟ جان جواب داد که فنا ازخود رستن است ووفا دوست را میان بستن است وبقا به حق پیوستن است.چون ازخود بریدی به دوست رسیدی، بعد ازین اشارت را بدین راه نیست وزبان ازین کارآگاه نیست، مست باش ومخروش،گرم باش ومجوش،شکسته باش وخاموش زیرا که سبوی درست را به دست برندوشکسته رابه دوش ،اگرداری طرب کن واگرنداری طلب کن،گل باش وخارمباش،یارباش واغیارمباش.
نسیم دل استاد شاهرخی
من چون آفتابگردان دست نیاز به سوی تو دراز کرده ام .تو هم چون خورشید از تابش نورت دریغ مکن.مگذار بگویم...شرمنده ام! دست خودم نیست درشت گوئیهایم.
