این روزها
چه زود شروع می شود
و چه دیر تمام
مات ایستاده اند
و به من خیرگی می کنند
انگار نمی خواهند بروند
گاهی شب را
با تمام درازایش
بالش گریه های خود می کنم
و گاهی دیگر
روز را زانو می زنم
و سر در آن فرو برده
و روشنایی را ضجه می زنم...
شرایط سختی است آقا!
و سخت تر این که
مدتی است
آدینه هایم آقا ندارند
تو که
این هردو را
خوب می فهمی آقا!
آری عزیز صمیمی!
مهمان عزیز است
و تو عزیزتر
پس نیا عزیز عزیزتر!
که این است
حال و روز من.
علیرضا زرقانی
اگربیایی !
کودکی را مانم که سیرخواهم گریست و مدام اشکهای بد جنسم را با پشت دو دستم
خواهم زدود تا چهره دلربایت را شفافت تر ببینم .
اگربیایی !
هرچند اشک های زیادی برای ریختن دارم اما قول می دهم خلاصه کنم گریه هایم را .
اگربیایی !
می خواهم ناشتای دو چشمم را به نگاه بلند تو بگشایم و بیشترین ذخیره را از نگاه
توداشته باشم .
اگربیایی !
می خواهم حلقه های عاطفه ام را به نگاهت بیاویزم وفقط تو را نظاره کنم .
اگر بیایی!
فقط خواهم گفت : الحمد لله رب العالمین.
پس بیا آقا!
که این است حال و روز من.
علیرضا زرقانی
من چون آفتابگردان دست نیاز به سوی تو دراز کرده ام .تو هم چون خورشید از تابش نورت دریغ مکن.مگذار بگویم...شرمنده ام! دست خودم نیست درشت گوئیهایم.
