قطارمی رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

ومن چقدرساده ام

که سال های سال

درانتظارتو

کنارقطاررفته ایستاده ام

وهمچنان

به نردهای ایستگاه رفته

تکیه داده ام

                               قیصر امین پور

ای فجر ! ای صبح صادق

وقتی یاد تو از کوچه باغ های خاطره ها یمان عبور می کند و از پشت پنجره ذهنمان به تو می نگریم هنوز هم تو را همان سوار شکافنده شب می بینیم که خود دلیل راهی و چه روان و صاف در این کویر عطشناک همچو روح آب می گذری . اکنون عطر بهاری تو در همه جا به مشام می رسد . لاله های نو شکفته تو، هر چند در باغچه کوچک شقایق ها خون رنگ و پراکنده شد ، اما سرزمین های به ظاهر حجیم و وسیع را پیمودی و فضاهای آلوده و مصنوعی را با عطر خوشبوی ات طراوات  بخشیدی ، آنانکه دست سبز دعایشان رو به آسمانها ، تو را می خواندند عاقبت سکوت ثانیه ها را شکستی وشب را با همه عظمتش دفن کردی .

آری! ریشه های نهال نو رسته ات در باغ های آفت  دیده  نیز در حال تنومند شدن است .

ای فجر ! ای مطلع نور ! پرتو نور تو عالم گیر شده است و شب در حضور تو با شتاب می گذرد دل تو چون دریایی است که موج حادثه ها را چون حباب از خود می گذراند .

ای فجر ! ای خورشید تابان ! تو را آلاله به لاله سپرده است و او چه نیکو پاس می داردت  از انبوه هجمه ها.

ای فجر ! ای همیشه جاودان  تو زمینه ساز بهاری و ظهور خورشید معرفت .

 ما از کدام دسته ایم؟

می گویند: «چوپانی دربیابان مشغول چرانیدن گوسفندان بود، دانشمندی درسفربه او رسید واندکی با او گفتگو کرد. فهمید او بی سواد است، به او گفت: چرا دنبال تحصیل سواد نمی روی؟چوپان گفت: من آنچه را که خلاصه وچکیده همه علوم است، آموخته ام، دیگر نیازی به آموزش مجدد ندارم.دانشمند  گفت: آنچه آموخته ای برای من بیان کن. چوپان گفت: خلاصه وچکیده همه علوم پنچ چبز است: ۱ ـ تا راستی تمام نگردد، دروغ نگویم. 2 ـ تا غذای حلال تمام نشده، غذای حرام نخورم. 3 ـ تا در خودم عیبی هست عیبجویی از دیگران  نکنم. 4 ـ تا روزی خدا تمام نشده به درخانه هیچ کس برای  روزی نروم. 5 ـ تا پای در بهشت ننهادم از مکر و فریب شیطان غافل نگردم. دانشمند او را تصدیق  کرد و گفت :همه علوم  در وجود  تو جمع است وهرکس این پنج خصلت را بداند  وعمل کند  به هدف علوم  اسلامی  رسیده و از کتب علم وحکمت، بی نیاز شده  است.»

 آری زندگی، باغی پر محصول است که هر یک از ما روزی به این باغ وارد می شویم و روزی دیگر خارج . این باغ همیشه مانا و برقرار است و با این رفت و آمدها تغییری نمی کند. اما آنها که به این باغ وارد می شوند دچار تغییرند. برخی که وارد این باغ می شوند فرصت ها  را  از دست داده و برخی دیگر با شعله شمعی از معرفت و دانش، در جهت عمران و آبادانی قدم بر داشته وضمن اینکه خود بهره می برند به دیگران نیز بهره می رسانند. در این باغ برخی همچون چوپان قصه، با تلاش و همت ، از حکمتهای الهی برخوردار می شوند و برخی دیگر تحصیل کرده و عالمند اما به دانسته ها و علمشان عمل نمی کنند. چه بسیار بوده و هستند آنانی که در آموزش علوم دینی و تجربی گام سبقت از دیگران ربوده اما در انحرافی عمیق گرفتارند. راستی ما از کدام دسته ایم ؟

                                                                                                   علیرضا زرقانی