تمام خودش را به پایش ریخت
شاید بزرگتر شود
ودستمالی خیس
روی پیشانی تبدار بیابان بکشد
اما اندوهش عمیق تر شد
و از خود رانده شد
او هنوز دلواپس است
که به خود برنگردد...
علیرضا زرقانی
نوشته شده توسط علیرضا زرقانی در شنبه 1387/10/28 ساعت 19:45 | لینک ثابت |
بسم الله الرحمن الرحیم
من چون آفتابگردان دست نیاز به سوی تو دراز کرده ام .تو هم چون خورشید از تابش نورت دریغ مکن.مگذار بگویم...شرمنده ام! دست خودم نیست درشت گوئیهایم.
من چون آفتابگردان دست نیاز به سوی تو دراز کرده ام .تو هم چون خورشید از تابش نورت دریغ مکن.مگذار بگویم...شرمنده ام! دست خودم نیست درشت گوئیهایم.
